فکر این را که تو باشی و نباشی نکنم
فکر این را که تو هر روز بیایی سرظهر
روی گلدان دلم آب بپاشی نکنم
حوض این خاطره را گرچه پر از گل شده است
قول دادم به خودم بعدتو کاشی نکنم
من پر از زخم جگرسوزم و باید بروم
که تو را این همه درگیر حواشی نکنم
امشب، افسوس نشد بر سر قولم باشم
نشد از فاصله ها غصه تراشی نکنم
نشد از فاصله ها غصه تراشی نکنم.
برچسب:
نویسنده: پویا نیکفر